ઞઝલ

ઞઝલ
પાઘડીનો વળ જેમ છેડે ઞયો
એમ આઞળ તો આપમેળે ઞયો

હું દરદને શણગાર સમજ્યો, પછી
એક આખો અવતાર એળે ગયો.

કુંપળો ફૂટી ના, અને પાનખર !!
જિંદગી મારી હું વખોડે ઞયો.

રોજ લાગે છે આગ જો આ વને,
ઝાડ લીલા તોયે ઉગાડે ઞયો.

આ સમજદારી ના સવાલો કદી,
ના અહીં ભણ્યો,પણ નિશાળે ગયો.
======================
ડો.પિનાકીન પંડ્યા ૧૭/૯/૨૦૧૬